شنگيله مشخصات : از گونه‌هاى مختلف گياه چوب چينى تا به حال فقط يك گونه از آن در ايران شناسايى شده است . اين گياه در شمال ايران مىرويد و اسامى محلى آن در لاهيجان و شهسوار « ازملك » ، در آستارا « سنگيله » ، در اطراف رشت « سكليم » ، در بهشهر « كم » و در چند شهر ديگر با نامهاى مختلف ديگر خوانده مىشود . ازملك از پيچ‌هاى خاردار است ، در كليه جنگلهاى مخروبه ساحلى شمال تا ميان بند وجود دارد . از درختان مجاور بالا مىرود ، برگهاى پهن قلبى شكل با قلوه‌اى ، براق و دانه‌هاى آن سرخ رنگ است . « 1 » شنگ مشخصات : گياهى است چند ساله و علفى ، ساقه‌هاى آن خزنده و مقطع آن چهار گوش است . ساقه‌هاى هوايى گياه در محل بندها ريشك مىزند كه با تماس با خاك در خاك مستقر شده و پايه جديدى توليد مىنمايد . اين گياه در مناطق مختلف آسيا در سرتاسر هند ، در مناطقى از چين و در آفريقا و در ايران انتشار دارد . مؤلف « مفردات امامى » گفته كه آن ريش بز است و بالجمله مزاج آن سرد در دوم و خشك در سوم و قابض و قطع كننده جريان خون و اسهال صفراوى و دموى و حيض مىباشد ، بيخ آن در قبض قوىتر است ، پاشيدن برگ و گل خشك شنگ التيام دهنده زخمهاى كهنه و رفع كننده بوى بد زخمها مىباشد ، ضماد آن نيز جهت التيام عصب قطع

--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 2 ، ص 72 .